بعضی وقتا برای فرار از خودت هم به دردسر می افتی ...بی عقل ترين کارهم طی کردن خيابون هاست ...
توی يکی از همين تابســتون ها گرم اون هم با تنفر وازسربيــکاری کتابی خوندم که دراون مردی از عشق به اسب هاش اسب شده بود! فکرش رو بکن چه وحشتناکه که تو پياده رو به
اون اسـب شده برسی !! دلت می خواد تو هواپيــما باشی و سقوط کنی امـا حرفاشو نشنوی..!ظهر تابستونه و من عينک زدم ،عينــک آفتابی! برای خوش تیپ جلوه شــدن شايد!!
اخه دليل ديگه استفاده ازاين عينک آفتابی مثلا چی می تونه باشه؟
کســی که نمی خواد آفــتاب چشمش رو بزنه می ره تو سايه.... دموکراســی همينه ديگه! در روز آفتابی می تونـی سايه رو انتخاب کنی! اصلا اين خنده دار ترين جمله است که ْافتاب چشماتو نزنه!!ْ ٌ

مثل همون باريدن بارون پنهون شدن زير چتر...من عاشـق اين بازيم! اصلا تو خواب هم همين و می بينم ! دوست دارم برم تو غار زندگی کنم اما رای زمونه نمی ذاره! مونديم ما و اين اتاق ها که جديدن کم نور بودنش مد شده!

آزادی يعنی حق انتخاب زندان!!

اصلا نمی گذره! من نمی دونم کدوم بی کاری نشسته اين ساعت ها رو به دقيقـه و ثانــيه و همه قرن ها رو سال و ماه روز تقسيم کرده! چقدر دلم می خواست ببينمش!چی شده؟دنيا چيزيش شده يا چشم های من چپ!!؟ باز هم همون ديوونه حرف فروش! نه...کسی با حرفاش پايان نامه نمی نويسی...به درد قاب کردن و دفتر خاطرات هم نمی خوره...
اما می فروشه ها! با تخفيف دانشجويی! چيز تلخ هوس کردن نشانه نزديک بودن مردنه؟ دعوت حضرت ملک الموت به يک فنجان خون!!!